News


Hello world!
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!

Hello world!
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!

Hello world!
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!

Newsletter

News


Hello world!
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!

Hello world!
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!

Hello world!
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!

Newsletter

Über mich

Über mich

Thilo Herrmann hat:

1982                  Berlin            das Licht der Welt erblickt

1991                   Berlin            sich mit dem Licht der Bühne infiziert

2002 – 2006   Berlin            sein Ausbildungszeugnis zum Schauspieler abgeschwitzt

seitdem mancherorts bevorzugt in Theaterproduktionen mitgewirkt, auszugsweise:

2006                 Hamburg     als Billing Ibsens „Volksfeind“ angeprangert

2007                 Sarajewo       in Aischylos ausgezeichneter „Orestie“ mit Chor den Muttermord
                                                   erwirkt

2008                 Berlin             im Namen der Wissenschaft Büchners „Woyzeck“ mit Erbsen
                                                   gemästet

2009                 Hannover      vor Kinderaugen Wilhelm Hauffs „Zwerg Nase“ fürstlich
                                                   herumkommandiert

2010                  Dresden        als Shakespeares Junker Tobias im Societaetstheater
                                                   „Was Ihr Wollt“ gezecht

2011                   Berlin             einen Beamten in Gogols „Aufzeichnungen eines
                                                   Wahnsinnigen“ getrieben

2012                  Berlin             im Aktionärskanon Brechts „Heilige Johanna der Schlachthöfe“
                                                   geopfert 

2012                  Berlin             als Diderots Menschenfreund darüber philosophiert:
                                                                                                                                                                                 „Ist er gut? Ist er böse?“

                                                                                                                        2013                  Berlin             als Vitracs absurder Wer-“Wolf im Korb“ jede Nacht eine Andere
                                                                                                                                                                                 verschlungen

                                                                                                                        2013                  Düsseldorf    mit Caragiales „verlorenem Brief“ als mafioser Präsident die
                                                                                                                                                                                 Wahlen manipuliert

                                                                                                                        2014                  Valetta           seiner Eigenproduktion geholfen „Wie ein blühender Turm“ zu
                                                                                                                                                                                 gedeihen

                                                                                                                        2015                  Berlin             sich als Orpheus leider doch nach Jean Anouilhs „Eurydike“
                                                                                                                                                                                 umgedreht

                                                                                                                        2016                  Berlin             als Assistent dem shakespeare‘schen „Kaufmann von Venedig“
                                                                                                                                                                                 zum Leben verholfen

                                                                                                                        2017                  Berlin             als Jules Faton den schehadé‘schen „Sprichwörterabend“
                                                                                                                                                                                 wortreich bombardiert

                                                                                                                        2018                  Berlin             seinen selbstgeschriebenen „SEAN PENN – unsung truths“ als
                                                                                                                                                                                 Sean Penn himself um ein integeres Leben gekämpft

                                                                                                                        2019                  Koserow        als Sohn Johnny von O‘Casey‘s „Juno & der Pfau“ seine
                                                                                                                                                                                 kriegsverstümmelten Wunden geleckt

                                                                                                                        2020                 Wismar          das Ermittlerteam der SOKO Wismar mit Meldungen zum
                                                                                                                                                                                 „Wolfstod“ gestresst

                                                                                                                        2021                  Berlin             mit Shakespeares Malvolio das Liebes-„Was Ihr Wollt“-ideal
                                                                                                                                                                                 verzerrt

                                                                                                                        2022                 Bregenz         als unnatürlicher Nachtalb das Banner der
                                                                                                                                                                                 „Toten vom Bodensee“ verziert

                                                                                                                        2023                      ???              auch weiterhin viel vor…

Thilo Herrmann

Geboren in Berlin, wo er 2006 den Schritt aus seiner Schauspielausbildung in die Freiberuflichkeit tat. Seitdem gastierte er als freier Schauspieler an verschiedenen Theatern (u.a. Deutsches Theater Berlin,, Berliner Ensemble, Shakespeare Company Berlin, Distel Berlin, Theater für Niedersachsen Hildesheim/Hannover, Societaetstheater Dresden, Landesbühne Sachsen-Anhalt Eisleben) und arbeitete u.a. mit Regisseuren wie Michael Thalheimer, Ingo Putz, Nicolas Stemann oder Estera Stenzel zusammen.

Nach der Schauspielschule wurden die Facetten seines Instrumentariums besonders von der Arbeit mit Wolfgang Wermelskirch (UdK Berlin), Susan Batson (Black Nexxus New York) und Bettina Lohmeyer sowie Genadi Bogdanov (GITIS Moskau) und Tony DeMaeyer geprägt.

Beim MESS-festival 2007 in Sarajewo wurde unter seiner Mitwirkung “Die Orestie” als beste Produktion ausgezeichnet.
Im Rahmen der Berlinale 2014 ging der Samsung smartfilm-Award für den Besten Film in der Kategorie Horror an den Kurzfilm “The Blue Room” mit ihm als männlichen Hauptdarsteller.
Vor der Kamera entfaltete sich sein genaues Spiel zuletzt für die „SOKO Wismar“ (ZDF), sowie in dem Doku-fiktion-Kurzfilm „Mit Reinem Gewissen“ und seine körperliche Präsenz besonders bei „Die Toten vom Bodensee“ (ZDF).

Thilo Herrmann

Geboren in Berlin, wo er 2006 den Schritt aus seiner Schauspielausbildung in die Freiberuflichkeit tat. Seitdem gastierte er als freier Schauspieler an verschiedenen Theatern (u.a. Deutsches Theater Berlin,, Berliner Ensemble, Shakespeare Company Berlin, Distel Berlin, Theater für Niedersachsen Hildesheim/Hannover, Societaetstheater Dresden, Landesbühne Sachsen-Anhalt Eisleben) und arbeitete u.a. mit Regisseuren wie Michael Thalheimer, Ingo Putz, Nicolas Stemann oder Estera Stenzel zusammen.

Nach der Schauspielschule wurden die Facetten seines Instrumentariums besonders von der Arbeit mit Wolfgang Wermelskirch (UdK Berlin), Susan Batson (Black Nexxus New York) und Bettina Lohmeyer sowie Genadi Bogdanov (GITIS Moskau) und Tony DeMaeyer geprägt.

Beim MESS-festival 2007 in Sarajewo wurde unter seiner Mitwirkung “Die Orestie” als beste Produktion ausgezeichnet.
Im Rahmen der Berlinale 2014 ging der Samsung smartfilm-Award für den Besten Film in der Kategorie Horror an den Kurzfilm “The Blue Room” mit ihm als männlichen Hauptdarsteller.
Vor der Kamera entfaltete sich sein genaues Spiel zuletzt für die „SOKO Wismar“ (ZDF), sowie in dem Doku-fiktion-Kurzfilm „Mit Reinem Gewissen“ und seine körperliche Präsenz besonders bei „Die Toten vom Bodensee“ (ZDF).

 

 

 

 

 

Thilo Herrmann hat:

 

1982                  Berlin            das Licht der Welt erblickt

1991                   Berlin            sich mit dem Licht der Bühne infiziert

2002 – 2006   Berlin            sein Ausbildungszeugnis zum Schauspieler abgeschwitzt 

seitdem mancherorts bevorzugt in Theaterproduktionen mitgewirkt, auszugsweise:

2006                 Hamburg     als Billing Ibsens „Volksfeind“ angeprangert

2007                 Sarajewo       in Aischylos ausgezeichneter „Orestie“ mit Chor den Muttermord erwirkt

2008                 Berlin             im Namen der Wissenschaft Büchners „Woyzeck“ mit Erbsen gemästet

2009                 Hannover      vor Kinderaugen Wilhelm Hauffs „Zwerg Nase“ fürstlich herumkommandiert

2010                  Dresden        als Shakespeares Junker Tobias im Societaetstheater „Was Ihr Wollt“ gezecht

2011                   Berlin             einen Beamten in Gogols „Aufzeichnungen eines Wahnsinnigen“ getrieben

2012                  Berlin             im Aktionärskanon Brechts „Heilige Johanna der Schlachthöfe“ geopfert 

2012                  Berlin             als Diderots Menschenfreund darüber philosophiert: „Ist er gut? Ist er böse?“

2013                  Berlin             als Vitracs absurder Wer-“Wolf im Korb“ jede Nacht eine Andere verschlungen

2013                  Düsseldorf    mit Caragiales „verlorenem Brief“ als mafioser Präsident die Wahlen manipuliert

2014                  Valetta           seiner Eigenproduktion geholfen „Wie ein blühender Turm“ zu gedeihen

2015                  Berlin             sich als Orpheus leider doch nach Jean Anouilhs „Eurydike“ umgedreht

2016                  Berlin             als Assistent dem shakespeare‘schen „Kaufmann von Venedig“ zum Leben verholfen

2017                  Berlin             als Jules Faton den schehadé‘schen „Sprichwörterabend“ wortreich bombardiert

2018                  Berlin             seinen selbstgeschriebenen „SEAN PENN – unsung truths“ als Sean Penn himself um ein integeres Leben gekämpft

2019                  Koserow        als Sohn Johnny von O‘Casey‘s „Juno & der Pfau“ seine kriegsverstümmelten Wunden geleckt

2020                 Wismar          das Ermittlerteam der SOKO Wismar mit Meldungen zum „Wolfstod“ gestresst

2021                   Berlin             mit Shakespeares Malvolio das Liebes-„Was Ihr Wollt“-ideal verzerrt

2022                  Bregenz        als unnatürlicher Nachtalb das Banner der „Toten vom Bodensee“ verziert

2023                      ???              auch weiterhin viel vor…

 

Thilo Herrmann hat:

1982                  Berlin            das Licht der Welt
                                                  erblickt

1991                   Berlin            sich mit dem Licht der
                                                  Bühne infiziert

2002 – 2006   Berlin             sein Ausbildungszeugnis
                                                  zum Schauspieler
                                                  abgeschwitzt

seitdem mancherorts bevorzugt in Theaterproduktionen mitgewirkt, auszugsweise:

2006                 Hamburg     als Billing Ibsens
                                                  „Volksfeind“
                                                  angeprangert

2007                 Sarajewo       in Aischylos
                                                   ausgezeichneter
                                                   „Orestie“ mit Chor den
                                                   Muttermord erwirkt

2008                 Berlin             im Namen der
                                                   Wissenschaft
                                                   Büchners „Woyzeck“ mit
                                                   Erbsen gemästet

2009                 Hannover      vor Kinderaugen
                                                   Wilhelm Hauffs
                                                   „Zwerg Nase“ fürstlich
                                                   herumkommandiert

2010                  Dresden        als Shakespeares
                                                   Junker Tobias im
                                                   Societaetstheater
„Was Ihr Wollt“ gezecht

2011                   Berlin             einen Beamten in Gogols
                                                   „Aufzeichnungen eines
                                                   Wahnsinnigen“
                                                   getrieben

2012                  Berlin             im Aktionärskanon
                                                   Brechts „Heilige Johanna
                                                   der Schlachthöfe“
                                                   geopfert

2012                  Berlin             als Diderots
                                                   Menschenfreund
                                                   darüber philosophiert:
                                                   „Ist er gut? Ist er böse?“

2013                  Berlin             als Vitracs absurder
                                                   Wer-“Wolf im Korb“
                                                   jede Nacht eine
                                                   Andere verschlungen

2013                  Düsseldorf    mit Caragiales
                                                   „verlorenem Brief“ als
                                                   mafioser Präsident die
                                                   Wahlen manipuliert

2014                  Valetta           seiner Eigenproduktion
                                                   geholfen
                                                   „Wie ein blühender
                                                   Turm“ zu gedeihen

2015                  Berlin             sich als Orpheus leider
                                                   doch nach Jean Anouilhs
                                                   „Eurydike“ umgedreht

2016                  Berlin             als Assistent dem
                                                   shakespeare‘schen
                                                   „Kaufmann von Venedig“
                                                   zum Leben verholfen

2017                  Berlin             als Jules Faton den
                                                   schehadé‘schen
                                                   „Sprichwörterabend“
                                                   wortreich bombardiert

 2018                 Berlin             seinen selbstgeschrie-
                                                   benen „SEAN PENN –
                                                   unsung truths“ als
                                                   Sean Penn himself
                                                   um ein integeres
                                                   Leben gekämpft

2019                  Koserow        als Sohn Johnny
                                                   von O‘Casey‘s
                                                   „Juno & der Pfau“ seine
                                                   kriegsverstümmelten
                                                   Wunden geleckt

2020                 Wismar          das Ermittlerteam der
                                                   SOKO Wismar mit
                                                   Meldungen zum
                                                   „Wolfstod“ gestresst

2021                   Berlin            mit Shakespeares
                                                   Malvolio das
                                                   Liebes-„Was Ihr Wollt“
                                                   -ideal verzerrt

2022                  Bregenz        als unnatürlicher
                                                   Nachtalb das
                                                   Banner der
                                                   „Toten vom Bodensee“
                                                   verziert

2023                      ???             auch weiterhin viel vor…

Thilo Herrmann

Geboren in Berlin, wo er 2006 den Schritt aus seiner Schauspielausbildung in die Freiberuflichkeit tat. Seitdem gastierte er als freier Schauspieler an verschiedenen Theatern (u.a. Deutsches Theater Berlin,, Berliner Ensemble, Shakespeare Company Berlin, Distel Berlin, Theater für Niedersachsen Hildesheim/Hannover, Societaetstheater Dresden, Landesbühne Sachsen-Anhalt Eisleben) und arbeitete u.a. mit Regisseuren wie Michael Thalheimer, Ingo Putz, Nicolas Stemann oder Estera Stenzel zusammen.

Nach der Schauspielschule wurden die Facetten seines Instrumentariums besonders von der Arbeit mit Wolfgang Wermelskirch (UdK Berlin), Susan Batson (Black Nexxus New York) und Bettina Lohmeyer sowie Genadi Bogdanov (GITIS Moskau) und Tony DeMaeyer geprägt.

Beim MESS-festival 2007 in Sarajewo wurde unter seiner Mitwirkung “Die Orestie” als beste Produktion ausgezeichnet.
Im Rahmen der Berlinale 2014 ging der Samsung smartfilm-Award für den Besten Film in der Kategorie Horror an den Kurzfilm “The Blue Room” mit ihm als männlichen Hauptdarsteller.
Vor der Kamera entfaltete sich sein genaues Spiel zuletzt für die „SOKO Wismar“ (ZDF), sowie in dem Doku-fiktion-Kurzfilm „Mit Reinem Gewissen“ und seine körperliche Präsenz besonders bei „Die Toten vom Bodensee“ (ZDF).

Showreel

Showreel

Für weiterer Szenenausschnitte und Impressionen hier klicken und dem Link zu filmmakers.de folgen.

Für weiterer Szenenausschnitte und Impressionen hier klicken und dem Link zu filmmakers.de folgen.

Fotos

07_Herrmann_Thilo_�_Jennifer Christine -2
1017262.entity
03_Herrmann_Thilo_�_Kim-Lena Sahin
01_Herrmann_Thilo_�_Kim-Lena Sahin
04_Herrmann_Thilo_�_Kim-Lena Sahin
1017257.entity
06_Herrmann_Thilo_�_Jennifer Christine

Zurück
Weiter

Fotos

07_Herrmann_Thilo_�_Jennifer Christine -2
1017262.entity
03_Herrmann_Thilo_�_Kim-Lena Sahin
01_Herrmann_Thilo_�_Kim-Lena Sahin
04_Herrmann_Thilo_�_Kim-Lena Sahin
1017257.entity
06_Herrmann_Thilo_�_Jennifer Christine

Zurück
Weiter

Kontakt

Thilo Herrmann wird vertreten durch:

Renate Starke
Raabestr. 30
12305 Berlin

Tel: +49(0)30-743 021 18
Mobil: +49(0)172-315 55 18

info@renate-starke.de
www.renate-starke.de

Kontakt

Thilo Herrmann wird vertreten durch:

Renate Starke
Raabestr. 30
12305 Berlin

Tel: +49(0)30-743 021 18
Mobil: +49(0)172-315 55 18

info@renate-starke.de
www.renate-starke.de